Vooruit kijken

Die gezamenlijke verantwoordelijkheid begint bij je af te vragen waar je zoal mee bezig bent. Een kwestie van eens even voor de spiegel te gaan staan en een paar vragen aan jezelf te durven stellen. Soms moet je een ander om het antwoord vragen, soms kun je dat zelf. Ons wereldje is complex geworden, er gebeuren zoveel dingen op één dag dat alleen goed getrainde hersenen hier mee om kunnen gaan.

Die gebruiken we gelukkig maar voor maximaal 15 procent, dus er is ruimte genoeg. Kwestie van organiseren, mind-mappen en keuzes maken. Vandaar ook de keuze om geen hoge contributies te vragen maar gewoon een kleine bijdrage voor de onkosten, geen lijst van verplichtingen maar gewoon commitment, geen huisbezoeken en beoordelingen maar gewoon elkaar vertrouwen. Maar wel met de mogelijkheid om feedback te krijgen van een collega, want onze gast blijft de gezamenlijke verantwoordelijkheid. Een lange termijn gedachte, nu even zonder resultaatmanagement maar gewoon omdat het goed voelt om iets voor elkaar te kunnen betekenen, om elkaar de helpende hand toe te steken, om elkaar te ondersteunen, ook in minder goede tijden, om welke reden dan ook. Met ingrediënten zoals respect, gezonde ondernemersgeest, corporate identity , moed en kracht kun je veel bewerkstelligen, mits goed gedoseerd en toegepast. Dus eigenlijk gewoon (over)morgen met elkaar voor zorgen! Gastvrije groet, Jack