nieuwsbrief augustus 2017

Jullie hebben inmiddels wel gemerkt, gelezen of anderzijds vernomen dat er een en ander gaande is op het gebied van  opleidingen, leerbedrijf en organisatie’s in het algemeen.
Gastvrij Heuvelland probeert er bij te zijn en een beeld te verschaffen van de zaken die lopen en de kansen die daaruit ontstaan voor zowel de ondernemer maar zeker ook het opleidingsinstituut in kwestie en niet op de laatste plaats de leerling/student zelf.
We hebben afgelopen jaar heel wat partijen gesproken over imago(schade), aanpak, veranderingen, out off the box denken en handelen, versnellen, vertragen en andere zaken die hier invloed op kunnen hebben.
Inmiddels hebben zich een aantal partijen enorm betrokken gevoeld en stappen gezet om zaken in beweging te krijgen.
Op de bijeenkomsten van november, januari en maart zullen deze zaken centraal staan en gaan we instantie’s/mensen uitnodigen die hier een belangrijke rol  in zouden kunnen spelen. Noteer de data derhalve,  uw aanwezigheid én  bijdrage wordt enorm op prijs gesteld.

 

 

Partijen als de Provincie, Eric Geurts, gedeputeerde, en Randy Habets, programmamanager aangesteld door de provincie, Hoge School Zuyd Maastricht met oa Paul van Oers, die graag verteld over HILL (high impact learning that lasts, Hans Heijnen Drs. van eMovement, Xandra Haas van Xafier en ont-wikkelen/HRM en Paul Franssen van  Paradijsvogels die graag vertellen over vertragen en Lijnspel met Food Academy Limburg, ROC gildeopleidingen, HAS Venlo, Hoge school Zuyd Heerlen, Arcuscollege Heerlenen, de Stichting Sprinthills en Gastvrij Heuvelland steken “as we speak” de koppen bij elkaar en wisselen tonnen info uit om een bijdrage te kunnen leveren aan ons kernprobleem:
de instroom bij ambachtsscholen en het daaraan verbonden  imago dat daarmee in de markt wordt gezet .
We kunnen hier allen aan bijdragen en ik herinner jullie steeds weer aan de morele verplichting van de ondernemer om hieraan deel te nemen, cq. bij te dragen. Participeren is dus gewenst en jullie bijdrage kan soms heel erg klein lijken maar enorm belangrijk zijn voor het geheel. Ik ben er in ieder geval van overtuigd dat welk concept er ook uit rolt de bijdrage van zoveel mogelijk ondernemers van doorslaggevend belang kan zijn voor het uiteindelijk slagen van dit project. Dit heet investeren op lange termijn!
Thijs Vossen, directeur Arcuscollege zei het op 8 november 2016 tijdens ons bezoek met 68 ondernemers aldaar: “het is niet onze school, niet de school van de leerlingen maar een school voor ons allemaal. Zie de school dan ook niet als een fysiek gebouw waar e.e.a. gebeurt en we maar moeten hopen dat het goed komt……nee, zie het als een cloud waar een start wordt gemaakt om iemand af te leveren in de maatschappij waar we vanaf het begin gezamenlijk aan hebben bijgedragen, de totale assemblage tot stand hebben laten komen door zo iemand maximaal mogelijkheden te geven om zich te ontwikkelen met behoud van eigen waarde en identiteit en daardoor enorm kan bijdragen aan het ambacht en daaraan verbonden imago”.
Ik ben er zelf inmiddels van overtuigd dat we niet steeds weer een nieuwe academy of opleiding moeten gaan uitvinden. We hebben er immers zat, prachtig geëquipeerd en goed verdeeld over de regio’s.
– Wat we missen is betrokkenheid, interesse en participatie.
– Wat we missen is loyaliteit, respect en corporate identity.
– Wat we missen is een intensieve samenwerking op basis van vertrouwen, loyaliteit en gepaste trots.
Met een bezoek aan de school en een inventarisatie waar het eigenlijk aan schort komen we een heel eind denk ik.
Kijk, we hebben een aantal jaren geleden de fout gemaakt dat we heel gericht moesten gaan opleiden. Brede opleidingen kosten immers veel geld en energie en (Amerikaans) resultaatmanagement had ons geleerd dat we rechter op ons doel moesten afgaan. Waar staan we nu dan?
– We hebben chefkoks van 23 jaar die nog nooit in een afwaskeuken hebben gestaan, laat staan de vuilnisbakken buiten gezet.
– We hebben chocolatiers die maar een klein deel van de patisserie hebben doorlopen.
– We hebben chefs de partie die te vroeg gaan specialiseren waardoor algemene kennis vergaren er nauwelijks nog van komt.
En geloof me, het speelt niet alleen in de horeca, het speelt  in iedere branche waar ambachten worden aangeleerd en uitgevoerd.
Ik sprak met horecaondernemers,  bankwerkers, goudsmeden, installateurs, schilders, ICTers, electrobedrijven, aannemers, noem maar op!
Die MTRO was nog zo slecht niet denk ik dan…..(toerisme, marketing, housekeeping, van alle markten thuis….
Die ouderwetse brugklas waar hout- en metaalbewerking, tekenen, creativiteit en sport werden gedoceerd was  zo slecht nog niet voor de algemene ontwikkeling van een jong mens. Het gaf ook ontspanning, tijd voor andere dingen en vertraging waardoor ziel en geest weer konden bijtanken.
Die lagere en middelbare horecaopleiding met bevlogen docenten die hun sporen hadden verdient in diezelfde horeca was zo slecht nog niet denk ik dan…..waar alles door iedereen werd doorlopen zodat je in ieder geval over alles kon meepraten en daardoor een serieuze gesprekspartner kon zijn als het over het vak ging en bovendien makkelijk(er) een switch gemaakt kon worden als nood aan de man was.
Gewetensvraag: Waarom is het eigenlijk zo dat bevlogen vakmensen zo lang in een bedrijf blijven werken en op die manier het risico lopen om voor oude zeurpiet uitgemaakt te worden terwijl ze de laatste 10 a 15 jaar van hun loopbaan nog zoveel voor de opleidingsinstituten hadden kunnen betekenen….
Dat heeft dus te maken met de afstand die we daar gecreëerd hebben.
Dat heeft, en die is voor mijn eigen rekening, te maken met het feit dat we teveel wedstrijden zijn gaan spelen, alles afgerekend op eindresultaat en iemand die gemiddeld teveel “foutjes” bleef maken al snel van het toneel moest verdwijnen. Ook daar werd met de botte bijl geslagen en veel reeds geïnvesteerde energie zomaar weggegooid. Want met resultaatmanagement konden we beter en sneller winst maken, toch?
Natuurlijk, de echte toppers komen als winnaar uit een wedstrijd en ontwikkelen zich beter en sneller dan de rest, maar de winnaar blijft afhankelijk van een team om uiteindelijk die die prestatie te kunnen leveren. Die training doe je samen, met respect voor iedere bijdrage.
Het team laat de spits uiteindelijk scoren, niet de spits zelf!
Maar dat ter zijde.
School en bedrijf staan veel te ver uit elkaar en zijn elkaar uit het oog verloren.
Wederzijds respect moet gerepareerd worden en school en bedrijf moeten weer één worden.
Het zou in de school een zoete inval moeten zijn van vakmensen uit de branche, iedere dag van de week weer opnieuw, 7 dagen in de week.
Workshops gegeven door die vakmensen, naast de docenten zou een vanzelfsprekende zaak moeten zijn.
Met als doel om beleving en emotie weer terug in het spel te brengen, want het spel moet gespeeld worden niet?
Wij kunnen ons namelijk allemaal herinneren welke docent of leermeester het zo goed deed vroeger.
We weten nog allemaal waarom en waardoor de stof die hij of zij met zoveel passie overbracht steeds is blijven hangen in ons geheugen en wederom door onszelf kan worden doorgegeven.
Die tijd moeten we weer vrij maken, die momenten moeten we vermenigvuldigen en we moeten er samen voor zorgen dat die erfenis doorgegeven wordt.
Aan het werk dus, zou ik zeggen.Laten we deze klus samen klaren.
Gastvrije groet, Jack
Tot snel!

7 augustus, 12.00 uur: Lijnspel en Gastvrij Heuvelland aan tafel in het Brouwlokaal in Gulpen.
23 augustus, 10.00 uur: Randy Habets, programmamaker aangesteld door de provincie, Hans Heijnen, Emovement, Xandra Haas, Xafier en Paul Franssen, Paradijsvogels en  Bert Vliex, Rabobank aan tafel over mogelijkheden met andere partijen bij Taverne Lambieck te Eys.
29 augustus, 11.00: Paul van Oers, Hans Heijnen, Gastvrij Heuvelland over oa. HILL en andere zaken m.b.t. leersystemen en benaderingen.
29 augustus, 15.00 uur: Lijnspel ter voorbereiding op bijeenkomst 5 september, foodacademie Limburg (Michiel van der werf)

Gastvrije groet, Jack